Wat voor associatie heb jij bij 'christenen'?

Dit hoofdstuk gaat over de slechte naam die christenen kunnen krijgen en de frustraties die hen dat oplevert, als de maatschappij hen niet waardeert. Op wat voor manier kijk jij naar christenen en kerken? Wat zijn jouw positieve en negatieve associaties? Hoe zijn die beelden bij jou tot stand gekomen: uit eigen ervaring of van horen zeggen?

De tijdgeest

Sinds de jaren tachtig is het beeld de kerk als bastion van goede bedoelingen en betrouwbaarheid omgeslagen. Het liegen over pedofiele priesters en incestueuze ouderlingen heeft de kerk geen goed gedaan. Verdienen daders wel een tweede kans als dat ten koste gaat van de slachtoffers? Ook de culture wars in de Verenigde Staten hebben hun sporen nagelaten. Het christelijk geloof werd steeds meer geassocieerd met de onderdrukking van homoseksuelen, het goedpraten van slavernij en het achterstellen van vrouwen. Geloof kwam ook tegenover wetenschap te staan. Tegenwoordig associëren progressieve mensen het christendom met witte mannen die de wereld gekoloniseerd en uitgebuit hebben. En van de weeromstuit claimen rechts-conservatieve mensen het christendom als symbool van hun superieure westerse cultuur, de verdedigingslinie tegen islam en socialisme. Natuurlijk zijn die beelden allebei eenzijdig en eigenlijk ook gewoon verkeerd. De leer van Jezus sloeg het meest aan bij vrouwen, slaven en migranten die daarin een nieuwe waardigheid vonden. Het werd een Joodse beweging die zich opende voor andere culturen en gelovigen. Ze bereikte Ethiopië eerder dan Frankrijk, India eerder dan Nederland en China eerder dan Scandinavië. En hoewel de kerk als meerderheidsreligie steeds besmet raakte met de zonden van haar tijd, droeg de boodschap van het evangelie bij aan sterke relaties, bloeiende gemeenschappen, het einde van de slavernij (in Europa in de middeleeuwen en wereldwijd in de 19e eeuw), de universele rechten van de mensen, en onderwijs en burgerrechten voor iedereen.

Wat is jullie advies aan christenen die geconfronteerd worden met vooroordeel en stigma: Accepteren of tegen ingaan? Afhaken of stug doorgaan? Nieuwe vormen vinden? Terug naar Jezus of juist naar een abstracter godsbegrip?

Terug naar Jezus?

Wat vind je van de gedachte dat Jezus de mensen voorging in kwetsbaarheid? Dat hij ze leerde om lief te hebben en niet te oordelen. Dat hij ze aanmoedigde nieuwe ‘families’ te vormen om elkaar bij te staan en te leven vanuit het vertrouwen op God die ons draagt en vanuit de hoop op een betere wereld? Is er nog ruimte voor christenen die zo willen leven en die boodschap willen delen?   

Hoe vind je deze vragen?

Met jullie scores en reacties kijken we voor welke vragen verbeterd moeten worden. Heb je daar concrete ideeën over, stuur dan een e-mail.

Rating: 5 sterren
1 stem

Deel gedachten met elkaar

Deel je gedachten met een reactie hieronder. Niet om elkaar te overtuigen of te weerleggen, maar om te delen wat jij ontdekt of ervaren hebt. Vriendelijk, respectvol en onder je eigen naam. Ga niet op iedereen reageren, maar hou het bij jouw eigen bijdrage en soms een woord van bemoediging. Wil je liever vertrouwelijk iets aan ons melden of je reactie laten verwijderen, stuur ons dan een e-mail.

Reacties

Lucas
een maand geleden

Na een jeugd vol propoganda had ik een slecht beeld van christenen en durfde ik mezelf niet te associëren met hen. Nu zie ik in dat het bizar is om mijn identiteit te negeren op basis van een stigma. Het christendom is orthodox en het christendom is mystiek, het is een geloof dat accepteert en vergeeft. Mijn idee van christen zijn zal niet hetzelfde zijn voor iedereen, ik geloof dat er ruimte moet zijn voor alle verschillende vormen, vergeving en begrip voor iedereen is de weg vooruit. Omarm Jezus' boodschap en dan zul je de waarheid ervaren.

Reactie plaatsen